Цукерка

Лето, вечер, дискотека. Качают треки Гришко Олега. З Минску на вёску прылетела дзеўка и мне запала Гэта гарадская бэйба. Слухай, дзеўка, ты папала ў сэрца. Будзь маёй перчынкай, я буду тваім перцам. Вось мой кавалер, ты мая кавалерка. Я цяпер твой рот, ты, ты мая цукерка. Я запомню, як ты варваўся ў мой вечар. Я запомню, як ты кранаў мае плечы. Не забуду, як мы дзівіліся зоркам, Але ж ты не сказаў, што ёсць у цябе Жонка. Жонка, мая жонка, яна як, Як на рыбе донка. На кожным кручку у яе па дзіцю. Звоніць, піша мне: "Прыйдзі, адураць галаву". А я сёння на танцах, я на дискотэке. Кручу медляк пад шапку СМС маладой цукерке. І диджей включае нам на заказ яе треки. Дзяўчаты тут у п'яных танцах стаўшы каля плеча. Малой на вушы, я падсеў уж капітальна. Ты ж малая, ты фрэш, ты ідэальна. Слухай, пагналі, заночуем у зале. Там мае шампана і віна ў міні-бары. Пагналі. Я запомню, як ты варваўся ў мой Вечар. Я запомню, як ты кранаў мае Плечы. Не забуду, як мы дзівіліся Зоркам. Бо ты мне не сказаў, што ёсць цябе Жонка. Што ёсць цябе жонка. Што ёсць цябе жонка. Але клубе загарэўся рэзка свет. Неяк быкі дзе, проста на мяне ідзе. Ці пачаліся сцэны бойні, як кіно, бо. Бо запала гэта бэйба не, не толькі мне, бо. Паламаеш плот, ды ты ляцеш штанкеты. Б'юцца хлопцы за цукерку, як малыя дзеці. А суседка жонцы далажыла ўсё пра гэта. Ва сыла на вёску. Лета, вечар, дискотека. Я не ўспомню, як ты варваўся ў мой вечар. Я не ўспомню, як ты кранаў мае плечы. І забуду, як мы дзівіліся зоркам. Бо ты мне не сказаў, што ёсць цябе жонка.