Искусство

Რა ბინდის ფერი ყოფილა Წუთის სოფელი თეთრი, Რა უბედური ყოფილა Ბედნიერების ღმერთი, Რა სადა გოპილა სუნთლად უიღბლო Კაცთა, Იღბლიანობა როდესაც Განსაცდელია ფტკანცა. Რა საზარელი ყოფილა ფრენა შეჭრილი ფრთები, Სიცოცხლე როცა კლავენ და მაინც ცოცხალი რჩები, Რა სასაცილო ყოფილა სვლა სატირალი Გზებით, როცა მწვერვალთა და მყრები Ბუმბულ საბანში კვდები. Რაც Მნაცამტვრევი ყოფილა Ოქროს განიის ქალი, Რაც ნელსაზმენი ყოფილა Უგულო კაცის ზარი, Რა საშინელი ყოფილა ჩემო რწმენავ და Ხატავ, Როდესაც ხატ არ გინდა Და მაინც უნდა ხატო. Რაც ნელსაცნოვი ყოფილა ძველი კერა და თალო, Ჟანი ყრუ მუჩდა სცენაზე, როცა მთელი ხნი Კდაო, Როცა წაგიხმობს ნათელი, მაგრამ მარაგად Მოწყალ, Როცა ყველაფერს სცემვი და Თურმე ყველაფერს მოწყალ.