Жел-бауырым ән салады

Киелі орманға кірем, Тыныштық жүрер ізіммен. Жасынып бар қыттай төселген Ғасыр сір sonда көмілген. Қылқан қабық, жұпар иіс, Күн сәулесі төбемде. Жапырақтан сәуле тамар. Мұнда бәрі бекер емес, Әрбір сыбдыр, әрбір қимыл Орман рухы тылсым сырбы. Жел бауырым ән салады, Көне сарын жаңғырады. Алыстан үн алып келер, Үміт түріп қайта жанар. Жел жолбасы ән салады, Құпия сырды ашады. Жүрек бір сәт тоқтап қалар, Өмір мәнін қайта оқыр. Көне емен мәңгілік, талай той мен мұңды танып. Иығымен көкті түрер, көзінде даналық күлер. Қабығында ғасыр ізі, көне тілдің терең сыры. Мектеп оны үйретпейді, жан түбіне дейін жетер. Тек бір сәтке тоқтап қалсаң, Тыныштықтан шындық ұқсайды. Жел бауырым ән салады, Көне сарын жаңғырады. Алыстан үн алып келер, Үміт түріп қайта жанар. Жел жолбасы ән салады, Құпия сырды ашады. Жүрек бір сәт тоқтап қалар, Өмір мәнін қайта оқыр. Жел бауырым ән салады, Көне сарын жаңғырады. Алыстан үн алып келер, Үміт түріп қайта жанар. Жел жолбасы ән салады, Құпия сырды ашады. Жүрек бір сәт тоқтап қалар, Өмір мәнін қайта оқыр. Жел бауырым ән салады.