Жел-бауырым

Жалаң аяқ мәңгі суға барамын. Аспан әке биіктен көз салады. Өзенсіңлім, саған басымды емен, Жүзімдегі жалған ізді көресің. Өзенсіңлім, жан тазаңды жуып кет. Ол өртеген тәтті арманда алып кет. Аспан әкем мені үнсіз қорғаштап, Жараман ұрқи іші жайлап жұбата. Оның сөзі уға малған пышақтай, Сенің ағың таза тірі бұлақтай. Ой, жел бауырым қанаттай жеңілсің, Мұң болмаған мекендерге жеткізші. Аспан таңды алақанымнан ішетін, Жаңа тарих өз қолыммен жазатын. Әрбір тыныс ауыр тас боп баспасын, Еркіндіктің шат салғауы басталсын. Биік құзға жоғарылап шығамын, бұлт қайықтар жалғыз Жүзіп барады. Жел бауырым, сонда мені күтіп тұр, Иығыма алақанын қояды. Бетімді сипап, сыбырлайды ақырын: Бұл өлкенің өз қызысың, мәңгі тірі. Қарағай жусан иісі нәкеледі, жаныма Сау еркіндік береді. Оның сөзі уға малған пышақтай, Сенің ағың таза тірі бұлақтай. Ой, жел бауырым қанаттай жеңілсің, Мұң болмаған мекендерге жеткізші. Аспан таңды алақанымнан ішетін, Жаңа тарих өз қолыммен жазатын. Әрбір тыныс ауыр тас боп баспасын, Еркіндіктің шат салғауы басталсын. Су әкетті арқалаған бар мұңды, Жел қанат берді, ашты қайта жолымды. Мен өлкемнің жүрегі мен жанымын, Мен де малам, мен сенем, мен самғаймын! Әй, жел бауырым қанаттай сен жеңілсің, Мені мұңсыз мекендерге жеткізесің. Аспан таңды алақанымнан ішетін, Өз тарихым өз қолыммен жазамын. Әрбір тыныс ауыр тас боп баспайды, Еркіндіктің шат салғауы басталды. Жел бауырым қанаттай сен жеңілсің, Мені мұңсыз мекендерге жеткізесің. Аспан таңды алақанымнан ішетін, Өз тарихым өз қолыммен жазамын. Әрбір тыныс ауыр тас боп баспайды, Еркіндіктің Шат салғауы басталды.