Ерэн Он

Дарамту үе, сунжла заха, задаржагай эзэн тул, Саха тугарха, үргэл габха. Тэгэнэгээр хүн, намлоло мартад байха, Тэр дарамту үе хүнээ үнэн үрхар улаа. Тахила ширээ рюншүүхэн духад норхоо, Дээнгэ хэлээ нүгүүр локуну тохо полю. Улсын килэр дээнг, уламжин захар дээнг, Тэр элар, хүнүүрдээ тархи зүрхэт алар. Сэрмөн буя хула тавя, ориго хороожо, Амья атлаад, бэртэхингээр зовоожо. Олотро ориго, куну тархиар ханамжлоншүү, Нүдээ нихагда тула, гүнтөө хор болшоо. Хэлбэлтийн үе, дарамту үе, ерөнго, Амис халцагын халуунчлуу адар ороороо. Носоо буна сосулаа үнэн адлал байха, Ориго шадлар яваад кунуд хатузанга гаргаа. Улын гараад түргөөб сэржмээ, маня та дав сагаа Үнгөргөөд, хату ерөн зовоогоо буйим, Би зогсоод байгаа үе. Улын гараад түргөөб сэржмээ, маня та дав сагаа Үнгөргөөд, хату ерөн зовоогоо буйим, Би зогсоод байгаа үе. Нанмуйтээ хар сүнгөргөөд занты, муха барилдаач худон Нүхуваа, одоо байдаг хилэгшүү бузар хүүчүүд тий, Гоёр хувуу тий, гансараа шагаад хаяа. Хэнэ шүү сэрхэ, хэн ч бүшүү. Кокты чөтгөтэг бариад байха, халуунч сорду туй Болсон, эмээ эвэдлар, сухла гаргана. Ганса хушу рох усыл уруш ты башна, Хува пистолет олоод карман сого нь угаад, Тэрэ хат тусаак ерөнгоны жилийн дарамт. Хувуудуд бандит болоод байдаг байха, хэлдээ Залуудаал дүй нь дүй л гуй куй ч, халуун Ухаан гараад туй юм хийж байхыш. Хува эд эс тий, хува зогсохгүй, Хува хатуу хараа зүрхүүд тий байна, мунуны тархи Миний танил архимдорчоо. Эл болоод хубун тий, басхын тий, самхын тий, Тушаан болжоо узаад нэг заям гэдэг ч, Залуудаа байн байха, муны юу болж байгаа ч үү? Улын гараад түргөөб сэржмээ, маня та дав сагаа Үнгөргөөд, хату ерөн зовоогоо буйим, Би зогсоод байгаа үе. Улын гараад түргөөб сэржмээ, маня та дав сагаа Үнгөргөөд, хату ерөн зовоогоо буйим, Би зогсоод байгаа үе. Улын гараад түргөөб сэржмээ, маня та дав сагаа Үнгөргөөд, хату ерөн зовоогоо буйим, Би зогсоод байгаа үе.