Қазығұртым киелім

Әй, қазақ ұртым, қасиетің Ұраным. Әркес сені қастер тұтып тұра ма. Адамзаттың кең таратып тамырын, Сақтап келген бабалардың Жырының. Көкірегің шұлық бұлақ жайлаулы, Түйіндеген тылсым тарих тайлаулы. Ат бұлан бауырыңда атқылап, Алға толы нәрге толып оймалы. Салдырайды бауырыңда бұлағың, Кең жайлаудың құрап әсем құрамы. Сол бұлақтың суын ішіп наралым, Қанаттанды ұлы дала тұрағым. Кеме қалған бесік етіп жер бетін, Тарихың бар қайталанбас келетін. Қырық шілде нақ тұрадан тамыр алып, Өскен ұрпақ жыр төсіңдей терледі. Биіктермен таласқа дың сұңбақты, Жатар сені жеті қабат жырлап тұр. Сырын сыртқа шығармайтын рухың, Тала берер ұрпақ үшін шын бақыт. Қаралардың өркешіндей шыңдарың, Ен даланың еркесіндей ұлдарың. Әрбір тасың шежіре сыр шертеді, Ашылмаған әлі талай сырларың. Әрбір тасың шежіре сыр шертеді, Ашылмаған әлі талай сырларың.