Развейся, туман

Развейся туман, расплывитеся хмары Над хатай пахілай Маей. Хай сонца прагляне, Хай цяжкія Мары не мучаць Душы і Грудзей. Щось клікала рвацца і вышэй і далей, На лепшае звала Жыццё. Вы, злыя Туманы, вы, хмары, Без жалю закрылі Забралі мне ўсё. Стаю і гляджу я на хату крывую, На ніву пустую Сваю. І слёз не Стрымаю, і Ціха бядую, І нудную Песню пяю. И к небу малюся, у жыццё заглядаю: Ці моц, скуль якая, Нідзе? І цёмна, І нема ад краю Да краю, ні свету, Ні следу нідзе. І цёмна, І нема ад краю Да краю, ні свету, Ні следу Нідзе. Развейся туман, расплывитеся хмары Над хатай пахілай Маей. Хай сонца Прагляне, хай Цяжкія мары Не мучаць Душу І грудзей.