Кіно

Сильная история, одно кино. Уж чарговы раз Мы з тобой глядзім яго. Ролі на траіх, такі стары сюжэт. Я і ты, і ён. І кахання горкі след. Ты пакінеш залу, я парву квіток. Як суцішыць боль, Што так цісне ў грудзях. На тваіх далонях лініі жыцця ведаюць Адно, Дзе ёсць ты і дзе ёсць я. На што мы здрадзілі свой час? Чаму не гаварылі, а маўчалі? Ніхто не можа даць адказ. І не істотны дробныя дэталі. Наша каханне, а потым здрада. Што пераважыць боль ці чаканне? А смерць аб'яднае зноў, як дзень і ноч. Наша каханне, а потым здрада. Што пераважыць боль ці чаканне? А смерць аб'яднае зноў, як дзень і ноч. Даўняя гісторыя, забыты боль. Кожны Божы дзень Ціха стукае ў скронь. На маіх далонях лініі жыцця зніклі Назаўжды. Во ў споминах быў не я. На што мы здрадзілі свой час? Чаму не гаварылі, а маўчалі? Ніхто не можа даць адказ. І не істотны дробныя дэталі. Наша каханне, а потым здрада. Што пераважыць боль ці чаканне? А смерць аб'яднае зноў, як дзень і ноч. Наша каханне, а потым здрада. Што пераважыць боль ці чаканне? А смерць аб'яднае зноў, як дзень і ноч.