Лёля

Я прыехаў у горад Ніжні Тагіл. Я да верху другую чарку наліў. Дзе ты, Лёля? Тут край магнітнай руды. Дзе ты, Лёля? Ёсць прадчуванне бяды. Дзе ты, Лёля? Край магнітнай руды. Дзе ты, Лёля? Прадчуванне бяды. За туманам схаваўся цёмны вакзал. З тылу танкі. Я адчуваю сігнал. Горад, Лёля, твой горад плавіць руду. Я з табою тут жыць наўрад ці змагу. Дзе ты, Лёля? Горад Плавіць руду. Ты, Лёля? Жыць наўрад ці змагу. Дзе ты, Лёля? Горад плавіць руду. Дзе ты, Лёля? Хочаш, бэйбі, давай паедзем са мной. У край далёкі апошняй песні маёй. На прыроду да паслухмяных кароў. Выпіюду, паедзем, Лёля, Дамо-о-о-о-о-о-о-о-ой. Давай паедзем са мной. У край Апошняй песні маёй. А-а-а! Да паслухмяных кароў. А-а-а! Едзем, Лёля. Едзем, Лёля. Едзем, Лёля.