І мы

Я нават і забыўся, калі быў маленькім, Калі бабуля мяне кліча з падворка за стол. У гарадскіх няма таго адчування і мгнення, Калі спакой разам з табой, дзе б ты ні Ішоў. Гэты выдатны ўспамін заўсёды грэе памяць. Растуць сыны сваіх бацькоў, ратуе гонар вёскі. Няхай мінулае не выправіць і не наладзіць, Але мой шлях звычайна цёплы, хоць часам няпросты. Бачыш сонейка скрозь хмары, дзе Пра ам'яго бяжыць. Вечна будзе светлы Божа Зямлю-маці бараніць. І мы. Усё Размаляваў сучаснымі фарбамі. Мая карціна гэта полымя дзіцячай веры, Дзе кожны выпадак напоўнены новымі праўдамі, Дзе кожны сябар не апошні, а першы і смелы. Мая ты родная матуля, ўсё будзе добра. Усмешка лёсу гэта толькі дарослая выдумка. Аблокі лётаюць над намі, ім не ўсё роўна. І светлы Божа прабачае без усякіх вынікаў. Бачыш сонейка скрозь хмары, дзе пра Ам'яго бяжыць. Вечна будзе светлы Божа Зямлю-маці бараніць. І мы. Бачыш сонейка скрозь хмары, дзе Пра ам'яго бяжыць. Вечна будзе светлы Божа Зямлю-маці бараніць. І мы.