Сағынамын

Ең көріктің, сен е бұқтың бар Жалғанда өзіңдей жан бар ма? Ең бағалым, кер маралым, Көздеріңнен күн нұры көрінген. Сағынамын сені жүрсең шалғайда, Сөзің балдай ма, бақытым өзің қонған Маңдайға. Сағынамын сені түнде мақпалда, Гүлді бақтада, бар әлем мен бөлінсе жатқанда. Балғын ықтың, жан жылытың, Шалқар жырым өзіңсің тағдырым. Аңсағаның, таң самалым, Еркелегем дәп-дәпті күлкіңнен. Сағынамын сені жүрсең шалғайда, Сөзің балдай ма, бақытым өзің қонған Маңдайға. Сағынамын сені түнде мақпалда, Гүлді бақтада, бар әлем мен бөлінсе жатқанда. Гүл мінезің, Бұлбұл өзің аңдарымда сайраған Бағымда. Өзің ошақ, өзің тансақ Ғашықтықтан ғаламға сыймадым. Сағынамын сені жүрсең шалғайда, Сөзің балдай ма, бақытым өзің қонған маңдайға. Сағынамын сені түнде мақпалда, Гүлді бақтада, бар әлем мен бөлінсе Жатқанда. Сағынамын сені жүрсең шалғайда, Сөзің балдай ма, бақытым өзің қонған маңдайға. Сағынамын сені түнде мақпалда, Гүлді бақтада, бар әлем мен бөлінсе Жатқанда.