Тополиный звон

Я ў першы раз пачуў твой смех На ціхай тапалінай сцежцы І белы пух, як тёплы снег І целы свет - твая ўсмешка, І целы свет - твая ўсмешка. Ты - зорны тапаліны сон, Мне кожнай ноччу сніцца ён. Мне мала сноў, ты знікла зноў, На зямлі сумны гул вятроў. А лівень падае ў траву Твой лёгкі, светлы след змывая. А я адной табой жыву, табой жыву Адну, адну тябе кахаю. Адну, адну тябе кахаю. Прашу заўсёды будь са мной: Вясною, летам і зімой. Я разганю тваю бяду І с табою по жыцці прайду. Не страшны боль, не страшна смерць, Страшней застацца без кахання, У адзіноте анямець, Любімай не пачуть дыхання. Любімай не пачуть дыхання. Ты - зорны тапаліны сон, Мне кожнай ноччу сніцца ён. Мне мала сноў, ты знікла зноў, На зямлі сумны гул вятроў.