Күзләр

Ничек Шундай матур күзләр. Ходай сиңа бирә алган. Күпме әйтер идем сүзләр. Йөрәгем синдә адашкан. Ничек тарталар үткән елларга. Беренче мәхәббәт хәтердә каманда. Танышкан көннәр хәзер дә күз алдында. Хәтергә иде шул яшь аккорма. Сылу күзәргә гашыйк булды бик кинәт. Шул көннән тизрәк тебә башлады йөрәк. Бүтән фикерләр безне дә үзгәрде. Бу фикернең көчнен мин үзем дә сизмәдем. Чәчәк бәйләме тотып ашыгам янарыңа. Бүтән уйларым минем бар тик синең хакта. Төнө буй язашабыз бүләкләр исем сиңа. Мәңгегә бергә булабыз дип йөрдек шул чакта. Ләкин тормыш үзгәрә, белем алу вакыты. Төрле шәһәр юллары бүлде безнең араны. Бүтәнгә оныттың, ә мин дашландым юлләп. Тик хөҗрәмемдә өемне синең ягымлы күзләр. Ничек шундай матур күзләр. Ходай сиңа бирә алган. Күпме әйтер идем сүзләр. Йөрәгем синдә адашкан. Ничек шундай матур күзләр. Ходай сиңа бирә алган. Күпме әйтер идем сүзләр. Йөрәгем синдә адашкан. Кара күзләрне күреп каелды канатларым. Килеп калгалар кайгы, карынсып тагылды күңел. Килеп кердең күбәләк кеби күркәм. Көннәр күңелсезләне күзләреңне күрмәсәм. Сиңа тартылам, тик өйләмәскә тырышам. Карашлар очрашса, күрмәгәнгә салашам. Үзем чыгып катам, кайдадыр шунда ияләшәм. Сәбәпләр табып, хыялларымнан качам. Уйлар икегә бүленет, яктан-якка кузгата. Ул да сине кеби кеше, тизрәк уңатыла. Юк, чагыштыр, бөтенләй туры килми. Йөрәктә туган кисне, кая куер габернем? Көннән-көн кабатлана, ахырсыз бәхәстә. Хәле һаман таба булмый, сиңа әйтәсе сүзләр. Индене таптым, күзләр озатып калды. Уйдагы хыялларны ниmet үзем таптадым. Ничек шундай матур күзләр. Ходай сиңа бирә алган. Күпме әйтер идем сүзләр. Йөрәгем синдә адашкан. Ничек шундай матур күзләр. Ходай сиңа бирә алган. Күпме әйтер идем сүзләр. Йөрәгем синдә адашкан.