Рушники

У суботу Янка ехав ля Ракі. Під вярбой Алёна мыла рушнікі. Покажи, Алёна, родны Земляку, дзе тут пераехаць На кані раку. Адчапіся, хлопец, едзь, Абы-куды. Не муці мне толькі чыстае Вады. У маркоці Янка Галавой па ніз. Упусціла дзеўка беленькі Рушнік. Янка, мой саколік, памажы хутчэй! Ой, плыве, знікае рушнічок з Вачэй. Любая Алёна, я ж вады Баюсь. Пацалуй спачатку, бо я ўтаплюсь. Спыніўся гнеды пад вярбой Густой. Цалавала Янку Алена над Ракой. Стала ціха, ціха На ўсёй зямлі. Па рацэ далёка рушнікі Плылі. Стала ціха, Ціха На ўсёй зямлі. Па рацэ далёка рушнікі плылі. А-а-а!