Мой родной край

Мой родны кут, як ты мне Мілы! Забыць цябе Не маю сілы. Не раз, утомлены Дарогай, жыццём Вясны мае Ўбогай, к табе я Ў думках залятаю І там душою спачываю, І там душою Спачываю. Вось як цяпер перада Мною Стале куточак той прыгожы: Крынічкі вузенькае Ложа І елка ў пары з Хваіною, Абняўшыся цесна над вадою, Як маладыя ў час Кахання ў апошні Вечар Расставання. Люблю цябе, Мой бераг родны, дзе льецца Нёман срэбраводны, Дубы, дзе дружнай Шарадою Стаяць як вежы над Вадою. Мой родны кут, як ты мне Мілы! Забыць цябе не маю сілы, Забыць цябе Не маю сілы. Мой родны кут, як ты мне мілы! Забыць цябе не маю Сілы, забыць Цябе не маю Сілы. Мой родны кут, як ты Мне мілы! Забыць цябе не маю сілы, Забыць цябе Не маю сілы.