Пиршество

Раз бяседа вялікая ў князя была, Князя была. На пасадачку княжну садзілі, княжну садзілі. Са сталоў і заморскіх крыніца цякла, Крыніца цякла. Пела музыка, круг напаўмілі, круг напаўмілі. Да ляселля разгул наплыло як на сход, Госць нязначны цысюль запаў свету. Гэткай гучнай бяседы не помніў Народ, гэткіх Скарбоў брыльянтаў за едаў. Дзень другі ўжо грымела ў князя гульня, Князя гульня. І музыкі, чаркі звінелі, чаркі звінелі. Придумлялі забаў новыя кожнага дня, Кожнага дня. Што хацелі, ўсяго госці мелі, госці мелі. Ажно трэцяга дня князь прыдумаў адну, Гэткую ж ілі патеху, забаву. Загадаў ён пазваць гусляра старыну, Гусляр аз яго ведамай Славай.