Родина

Від прадіда у спокон віку мне засталася Спадщина. Поміж своїх і чужаков вона мне Ласкай матчына. А б ёй мне баюць казкі, Сны, Вясеннія Праталіны. І лесу шэліст верасны, і ў Полі дуб Апаліны. А б ёй мне будзіць успамін на ліпе бусел Клёкотам. І той стары амшалы тын, што лёг ля вёсак Покатам. А б ёй мне баюць казкі, сны, Вясеннія Праталіны. І лесу шэліст верасны, і ў Полі дуб апа-- І тое нуднае і ахмята бляянне зоў на Пазбышчы. І крык вароненых рамат на могілкавым Кладбішчы. Жыве з ім дума і Сям'я, І сніць з ім сны нязгодныя. Завецца ж спадчына мая усяго Старонкай роднаю. Жыве з ім дума і Сям'я, І сніць ім сны нязгодныя. Завецца ж спадчына мая усяго Старонкай Роднаю.