Мой родный край

Мой родны кут, як ты мне Мілы! Забыць цябе не маю Сілы. Не раз утомлены Дарогай, жыццём Бясны мае Ўбогай, к табе я Ў думках залятаю І там душою спачываю, І там душою Спачываю. Вось як цяпер перада Мною Сталеху точа той прыгожы Крынічкі вузенькае Ложа І елка ў пары з Хваіною Абняўшыся цесна над вадою, Як маладыя ў час кахання Ў апошні вечар Расставання. Люблю цябе, Мой бераг родны, Дзе льецца днём срэбра водны, Дубы дзе дружнай Чарадою Стаяць, як вежы над Вадою. Мой родны кут, як ты мне мілы! Забыць цябе Не маю сілы, Забыць цябе Не маю сілы. Мой Родны кут, як ты мне мілы! Забыць цябе не маю сілы, Забыць цябе не маю Сілы. Мой родны кут, як ты Мне мілы! Забыць цябе не маю сілы, Забыць цябе не маю Сілы.