Замок на горе

Пройдулі з памім, раптомнае спатканне. Закацілася сонца долу ў сінь зялёны гай. Шоп тваёй касы Вуснамі кранаю І паволі трапляе сэрца ў сапраўдны рай. Між ялін праглядала неба, зоркі падалі да белд Алонь. Беглі, беглі, а вдруг прамені зоркавы Агонь. Расцвітала папараць-кветка, яшчэ далёка было да Зары. Звонкай птушкай гуляла рэха ля замкавай гары. Як мне затрымаць Прыгажунню казку? Як мне трапіць на тую сцежку ў запаведны гай? Як мне адшукаць страчаную ласку? Ці я ўжо не змагу ніколі зноў цябе спаткаць? Між ялін праглядала неба, зоркі падалі да белд Алонь. Беглі, беглі, а вдруг прамені зоркавы агонь. Расцвітала папараць-кветка, яшчэ далёка было да Зары. Звонкай птушкай гуляла рэха ля замкавай Гары. Між ялін праглядала неба, зоркі падалі да белд Алонь. Беглі, беглі, а вдруг прамені зоркавы агонь. Расцвітала папараць-кветка, яшчэ далёка было да Зары. Звонкай птушкай гуляла рэха ля замкавай гары. Між ялін праглядала неба, зоркі падалі да белд Алонь. Беглі, беглі, а вдруг прамені зоркавы агонь. Расцвітала папараць-кветка, яшчэ далёка было да Зары. Звонкай птушкай гуляла рэха ля замкавай Гары.