Зульфия

Түкләп очып барган көгәрчө. Умут салган йөрәгеме куанчы. Кил катыма, кенде калма, тиләйме. Сенсез яшәү маңа насым көрмәйме. Кил катыма, Сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә. Кил катыма, сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә. Жәңез сен булсаң катымда. Насыпны колымдан тутарма. Юлдуз кебек жолну жарыта. Жарып юлдузым мене, Зөлфиә. Кил катыма, Сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә. Кил катыма, сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә. Тач кычә элесеме уртада. Сыңасын уныталмам, Зөлфиә. Сен кет десең дә, куеп кеталмам. Кечән көлөм дә сенсең, Зөлфиә. Кил катыма, Сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә. Кил катыма, сырт курма маңа. Һеп саклыйма мине, Зөлфиә. Мин белеме, сен сөйәсе. Йөрәк макамымса сен, Зөлфиә.