Беу дүние

Жүргегімді жырмен аштым. Тәт өмірді тілге бастым. Бірде тоқпын, бірде ашпын. Бірде қартпын, бірде жаспын. Бірде мамық, бірде Таспын. Айт өмір кімге жалған, кімге Рассың? Беу, дүние десеңші. Өткен Күндер бұлдырайды. Келер күн тез құлдырайды. Бір қуаныш, бірде қайғы. Кім көнеді, кім күнайды. Таңда туып, кеш көледі. Ақшаңда аспаннан да күн Құлайды. Беу, дүние десеңші. Тақта ғала Сыңланып. Аққа тұрыр құшыналып. Ай туады, ол төледі. Тоқтыс күннің басын алып. Өтер бір күн дүние Жалған. Мөп мөлдір жанарыңның жасын Алып. Беу, дүние десеңші. Көктем келіп дүрленеді. Жазда шалқын бүрленеді. Күзде солап гүлділеді. Қыста ақ қар бүркенеді. Бірің бірі Алмасумен. Өткізіп он екі айды жыл төледі. Беу, дүние десеңші. Айды емеспіз, жырлы емеспіз. Қоныпқанмен әп денесіз. Бірі атай күріп атқан. Тенде деген таңмен кешпіз. Сүйтіп жүрген бұл фәниде. Бәрі бір сен де, мен де Мәңгі емеспіз. Беу, дүние десеңші.