Зэхра

Μες στους δρόμους της Βαγδάτης, Είδαν την κορμοστασιά της και ζήλεψαν. Και μια νύχτα δίχως άστρα, πήγαν στα παλάτια της Κάστρα και τη βρέψανε. Κι έτσι το 'φερε η τύχη κι Ζεχρά σε Ένα ζύχη παραδόθηκε. Και γι' αυτό προς το φεγγάρι, κλαίει κάποιο παλικάρι Που πρόδθηκε. Ζεχρά, Πίστεψέ με Ζεχρά, πως Πονώ και υποφέρω, δεν σε Λησμονώ. Ζεχρά, Με δυο χείλη ωχρά, Τ' όνομά σου προφέρω, δεν σε Λησμονώ. Ζεχρά, με δυο χείλη Ωχρά, τ' όνομά σου Προφέρω, Δεν σε λησμονώ. Ζεχρά, πίστεψέ με Ζεχρά, όνομά σου Προφέρω, δεν σε Λησμονώ. Ζεχρά, Με δυο χείλη ωχρά, Τ' όνομά σου προφέρω, Δεν σε λησμονώ. Ζεχρά, Με δυο χείλη ωχρά, Τ' όνομά σου προφέρω, Δεν σε λησμονώ. Ζεχρά, Ζεχρά.