Оңғар жыраудың термесі

Ерлерім сөйле деген соң Есендікпен Көрініп. Бастартайын мен неге қызметіңнен ширініп. Санаулы сөзім сүра жұқсықтанып айтар керіліп. Қажымас қара мен жорғанып ерте мен шапсау Тебініп. Барымды базар етейін Алмасаң жұртым Жеріне. Халқ қаумалап сөйле деп алқалап алса ортағыл кету Жиінім жиілігіп. Дүния үшін сұқтанып сөз пұлдаған емеспін әркімнен Сұрап еменіп. Қызыл тәлім сөз толған назарын салып оң солға. Сөйле деп саған кім айтарыл қалған сол жерге Көміліп. Әй, Көміліп. Әй, Алқалап келген Әляумет. Сөзімде болса әуес Әс бахарда дар гүлдесе бұтаққа шашыр әй Мәуесін. Жасанған жауға кездесейін Батырлар тартар жебесін. Жаратқан өз ай жар болса жарадан сақтар әй Денесін. Егеулі бола қуың айза Сауыттың сүгер көбесін. Ашалға етер амал жоқ таусылса деймін әй Өлесің. Барымды базар етпесем Ашулы туған ағалар. Әлде не деп сүгесің Айтпасқа бізде қал бар ма. Ағыны келіп алқалап ал сөйледерім әй Деген соң. Білгенімді аянбай Қарыштап біздің қызыл тіл сыйламай кетті Әй демесің. Әй, Демесің. Жақсы да жырау емеспін сөзімді пұлдап ақ алған. Жаман да жырау емеспін таусылып сөзім қақ алған. Сарапта сөзім саналса кем демес ешкім қатардан. Өй пәле деген сөздерің аз емес атпен шапаннан. Келе-келеп күлсеңдер тимейді ол кейін бағаннан. Ер көгерер деген бір жұрттан дау алғыс баталған. Сол айтқан жүйрік мен едім Жасымнан Қоңыр әй Атанған.