МОНОЛОГ

Біз екеуміз ұқсаймыз, білесің бе? Деген сөзің жүректе тұр есімде. Көзімді ілсем түн ұшып түссің мені. Күлесің де, қоясың, күлесің де. Саған ғана ашылып айтам бәрін. Сенен өзге жанға сыр айта алмадым. Біздердегі мәңгілік махаббаттың жалғыз ай Мен күн ғана байқар бәрін. Біз екеуміз ұқсаймыз, расымен мен. Арылмады сағыныш жасым менен. Мен барғанша жап жалғыз жатпасын деп жерлеп Қойдым жарығым қасыңды лең. Талай рет тағдырдың балын іштім. Талай рет қайғының зарын іштім. Емдей алмай келемін ештеңе мен. Сағыныштың ұқсасын, сағыныштың. Құшағыңа қысқандай жұмақ сені. Қызың талай жылады сұрап сені. Жақсы көрмей өтермін жан баласым. Мүмкін емес сағынбау, бірақ сені. Біз екеуміз ұқсаймыз, расымен мен. Арылмады сағыныш жасым менен. Мен барғанша жап жалғыз жатпасын деп жерлеп Қойдым жарығым қасыңды лең. Біз екеуміз ұқсаймыз, расымен мен. Арылмады сағыныш жасым менен. Мен барғанша жап жалғыз жатпасын деп жерлеп Қойдым жарығым қасыңды лең. Әр сат сайын төсің еске күнім. Саған арнап жыр жаздым. Кешпе мұным. Сен бар ай мен жылдардан іздейді жұрт. Бірге кешкен жылдардың естелігін.