Әуелі Алла не етті

Әуелі Алла не Өтті? Әне өтті жарық бір сәуле нұр өтті. Нұрдың шарапатынан жеті қат көкке жер өтті. Жерден алып топырақ адами заттау дөр өтті. Солдасы ердің болсын деп, пендесі көрсе көнсін деп, Солдасқа әйел жаратты. Бес намазды шығарды, сүрсінде құлым дөр өтті. Әуелі Алла Құдайым әр уақыттарды дөр өтті. Арқасында ау ерлердің шаймашуақ күн өтті. Алып сүшке келгенде Алланың досы Мұхамбет үмбетім Деп бұл өтті. Сол пығарын суарған, қарсы келген дұшпанмен заманы Асыл қуарған. Намаз оқып тұрғанда қапыда бір құл Өлтіріп, әзіреті Әли жер өтті. Жақында те сөйлесем тама деген халықтан шапсағылыш Кеспеген, атса оғы өтпеген, есеттеген ер өтті. Әулие өлмес тередім адай халқы ішінен қосайда Бекет Бір өтті. Әлімде халқы еліңнен Жаңғыжа батыр бұл Өтті. Жетірудың ішінде табында халқы еліңнен асамен Бірақ бұл өтті. Құлақ салып тыңдасаң. Ишандық өлмес тередім қара қалпақтың ішінде Құтышаң бірін бұл өтті. Шайыр өлмес тередім түрікпеннің ішінде Мақтың құлы Бұл өтті. Бүлгір өлмес тередім, Бұлбұл өлмес тередім. Көмейден жыр қайнаған, қызылда сізір сайраған. Сасқан жерім мен деген, бетіне еш кеп келмеген. Тердерінің ішінде Әбу Бәкір бұлбұл бұл өткен. Солардан қалған жалғансын тіпті де саған сенбеймін. Сол асылдардан қалғасын жетігім бірге суге шер кетті Бір қызыл шалғасым. Ғұмыры мың жыл сарп еткен, Ғұмыры мың жыл сарп еткен Әзіреті Нұхыдан келе Жатқан бұл пәни баянсыз екен сұм жалған. Баянсыз болса айтайын, ал жастың түрі осындай. Әбіл мен Қабыл екеуі ағайын екеу бір туған. Әзәзіл шайтан азғырып, Аллаға салған бір тұман. Әбілді Қабыл өлтіріп, содан бері бұл пенде келеттей Де өш тесіп, бір-бірін бағы сыртынан. Бұл дүниенің жүзінен неше ерлер өткен жоқ. Халқышының жауға салпымен неше шайыр өткен жоқ. Шығарған жауға артынан он сегіз бір қаланың Қалыбында бар меркен өзгермей сірә тұрғаны Әзіреті Нұхының уақытында топан су тасып, Қырық күнге дейін болмаған қара жердің құрғағы. Сол күндегі пенденің бұзылғасын діндері әміріменен Алланы су жіберіп қырғаны. Ақылда бері Нұхыға сексен мың түрлі мақұлық кемеге Салып мінгізіп, дарияға түсіп зырлады. Содан қалған жаһан бүкіл бүгін жаһан тұқымы шалқаң Мұхит көк теңіз солардың қалған сарқыны. Егер кеме болмаса жоқ болған екен жалпыны. Содан бері бұл кеме құдіретімен келеттей су бетінде Қалқыбай.