Вектор

Эй, иртәнге дүрт салды эзләр кырынмаган битемә. Сайланган вектор буенча һәммә вакыт элмәгендә. Хәл итербез иртә белән ятыйкларга тәмле төшләр. Тик бу соңгы хәбәр булыр плюс бер өзелгән әлемдә. Руж бакара тиз биш кара талдап кара язмышынны. Һәр нәрсә үз вакытында, хәтта соңа калуын. Хәтта чатныган экраным бүленгән мөңле шөләргә. Миңа җитәр иде берсе йылмаюыңны күрсәце. Тыны киям кебек ерак, Буйжитмәслек биеклектән. Эзлә мине, эзлә шаршып, Плюс бер өзелгән әлемдем. Тыны киям кебек ерак, Буйжитмәслек биеклектән. Эзлә мине, эзлә шаршып, Плюс бер өзелгән әлемдем. Сау бул. Сау бул, исәнме? Чираттагы көзнең уртасына җиткәндә. Мин күчендем дип үзәктән китәр диеп борчуларым. Каршы алалар өчен тимер кошларым кайтканын. Кел шулык бер үк мәшәкать, сызып атам атналарны. Бәрәкәтсез хәрәкәттә тулытсыз көннәр катламы. Сау бул, исәнме? Өзелгән әлемдәләр рәтенә кергәндә. Болгатып суларны арада, янам яңадан-яңа Яңадан. Иске ямауга яңа ямаулар, Яңа ярада яңа яралар. Болгатып суларны арада, Янам яңадан-яңа яңадан. Иске ямауга яңа ямаулар, яңа ярада яңа Яралар. Тыны киям кебек ерак, Буйжитмәслек биеклектән. Эзлә мине, эзлә шаршып, Плюс бер өзелгән әлемдем. Тыны киям кебек ерак, Буйжитмәслек биеклектән. Эзлә мине, эзлә шаршып, Плюс бер өзелгән әлемдем. Сау бул.