Такой смешной

Jaki śmieszny jesteś pod oknem, Gdy zapada chłodny zmierzch. A nad miastem chmury ogromne i za Chwili pewnie będzie padał deszcz. Lepiej skrzyś się, daj mnie zasnąć. Choć szaleś na deszczu stać. Przynieś sobie z domu parasol. Przynieś sobie z domu płaszcz. Na kwadrans przed dziewiątą podchodzi zmierzch pod Okno. Ze zmierzchem ty przychodzisz też. I widzę, że co chwili pożytku z ciebie tyle, Że mnie przeraża byle deszcz. Kiedy czasem drogę twą przetnę, W drugą stronę zwracasz twarz. Lub kupujesz w kiosku gazety, choć w Kieszeni drugą taką samą masz. Nieraz chciałam wcześniej odpocząć, Przemęczona trudnym dniem. Lecz za oknem ciągle był nocą twój Zabawny, długi cień. Więc zdrój późnej wstał, Aby dojść do mych Ust. Bo świat, cały Świat chce ci Zamknąć na klucz. Więc ślicz Uśmiech swój zostaw u mnie. Jak świat jest Noc. Mijaż noc Lekko myśli jak wiatr. Jaki śmieszny jesteś pod oknem, Gdy zapada chłodny zmierzch. A nad miastem chmury ogromne i za Chwili pewnie będzie padał deszcz. Po co włóczysz się tu jak widmo? Tyś księżyca chyba spał. Ale wiem na polu jest zimno, a ty Masz we włosach wiatr. Więc zdrój późnej Wstał, Aby dojść do mych Ust. Bo świat, Cały świat chce ci Zamknąć na klucz. Więc ślicz uśmiech swój Zostaw u mnie. Jak świat Jest noc. Mijaż noc Lekko myśli Jak wiatr. Jest noc. Mijaż noc Lekko myśli Jak wiatr.