Баллада о городе-герое

Славны родны Мінск па Сабе добра знаю. У часы ліхалецця Ваеннай бяды гарады Застаюцца і не Адступаюць, а стаяць на Сваіх рубяжах. Там сіл страшна табе Люты вораг. Нары лепшых сыноў Абрывала пятля, і Глядзела з руін Безнасветнае гора, Прагла помсты жывая Зямля. Меў ты сэрца добрае, Добрыя вочы, хоць крывёю Сцякаў, ды не падаў душой. Ты захопнікаў нужна Храміў дні і ночы, Чужаземцаў храміў як Герой. Сотні дзён ты не ведаў Спакою, сотні дзён ваяваў Ты за волю сваю. І табе, родны Мінск, ад Душы, як герою, я Геройскую славу пяю. І табе, Родны Мінск, я Геройскую славу Пяю!