Мама і тата

Родны дом у заценьні бяроз. Белыя разныя аканіцы. У зіходкіх кроплях белых рос. Сонца ўзыходзіць і садзіцца. Тут мая ласкавая зямля, дробная Пясчынка ў сусвеце. Тут мая вялікая радня, самая Гасцінная на свеце. Мама і тата, родная хата кліча Дадому мяне. Мама і тата, вы маё свята, сонца ў Радзімым акне. Сустракаюць з ласкай і цяплом добрыя Матуліныя вочы. Мой старэнькі мілы родны дом. Сэрца маё адпускаць не хоча. Я сюды вяртаюся ў снах, удыхаю Дым салодка-горкі. Асвятляюць жыццёвы мой шлях дзве душы, Дзве ранішнія зоркі. Мама і тата, родная хата кліча Дадому мяне. Мама і тата, вы маё свята, сонца ў Радзімым акне. Мама і тата, родная хата кліча Дадому мяне. Мама і тата, вы маё свята, сонца ў Радзімым акне. Мама і тата, родная хата кліча Дадому мяне. Мама і тата, вы маё свята, сонца ў Радзімым акне. Мама і тата, родная хата кліча Дадому мяне. Мама і тата, вы маё свята, сонца ў Радзімым акне, Сонца ў радзімым акне, Сонца ў радзімым акне.