Тағдыр

Оу, оу хабар жоқ саған кеткен ештелерден, Ей. Тағдыр сөйлесей кеше бермен. Қаншама соқпақтарға бастарсаң да, сенімен сөлесуді Жаным ерсі көрмен. Бересің бе? Мен саған бағынбаймын бармақтағы беретін Зарымың қайдың? Күлдеңен деп жолымды ап тауып тұрсаң мен мұңайған Басыңдағы сағынбаймын, жібер деп жалынбаймын. Жақсылықтың қимайсың қалдығын ба, Қарғысың ба қалдырған жарлығың ба? Мен дегенде жыландай жиырылып, керісінше Қарама-қарсы істейсің барлығын да. Ей тағдыр сөйлесек бетпе-бет сен де бар ма аламай Жүрген бізден кек? Сынайсың жасты кәрі бәрі бір бәйтім сірә Аллахпен Барма еді келісімшарт әлде сен? Неге жаның ашымай бір адамға о? Неге сала бересің бұраланбай, ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей? Неге жаның ашымай бір адамға о? Неге сала бересің бұраланбай, Ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей? Қалтарыс бұлтарыссың мың сан қабат. Қызық өмір ақырын тұрсаң қарат. Біреулердің емдегі еш тұзы сұр боп, Біреулердің бақыт түжі сорғалап. Қызық өмір кім білсін сонысы мен, Аласы мен, құласы мен, торысы мен. Тағдыр түрлі болған менің өмір біреу ұнатамын өмірді Сол үшін мен. Унайды өмір ынтымақ күресі мен. Құрғамайды ешкімде үлесінен. Өліп алып жеткенде бақытыңа шорт үзіліп, Кейбір тағдыр түгесілген. Иә, өміріме өзімнің таңданамын. Қалмай қатардан мен де талпынамын. Бүгінімді өткізсем қиындықпен, Ертеңіме үміттен алданамын. Неге жаның ашымай бір адамға о? Неге сала бересің бұраланбай, ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей? Неге жаның ашымай бір адамға о? Неге сала бересің бұраланбай, ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей? Неге жаның ашымай бір адамға О? Неге сала бересің бұраланбай, Ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей? Неге жаның ашымай бір адамға о? Неге сала бересің бұраланбай, ей? Өз тағдырың өзіңей ананы естей о. Жұбатпайсың неге сен жылағанда, Ей?