Глядзі

Глядзі, Ты ўжо не адчуваеш свой час. Рэжаш гукам кіламетры да нас, Разбіваючы ўшчэнт свае сны. Пра іх ты ўжо не бачыш, я гляджу Задваіх. Нерухомая ў шпаркай хадзе, Труціш думкамі ў ночы мяне. Па гербарыях дарога дамоў. Свае слёзы ў кулак. Яны не возьмуць цябе, яны ж чамуся Чакаць. Не пакідай слядоў на Заснежаных дахах аэрапортаў. Б'юцца аскепкі сноў. Так незнаёма. Глядзі, ты ўжо не застаешся адна. Тонкім змрокам завітае яна. Палонёная ў люстэрках крывых тваіх, Усё радзей ты ўсміхаешся ў іх. Карнавалы, ліхаманкі ды сны. Прага холаду на прагу віны. Бонус-трэкам тэлефонны званок. Ты плачаш ізноў. Яны не возьмуць цябе, яны ўжо разам з табой. Не пакідай слядоў На заснежаных дахах аэрапортаў. Б'юцца аскепкі сноў. Так незнаёма. Не пакідай слядоў на Заснежаных дахах аэрапортаў. Б'юцца аскепкі сноў. Так незнаёма. Не пакідай слядоў на Заснежаных дахах аэрапортаў. Б'юцца аскепкі сноў. Так незнаёма. Не пакідай слядоў на Заснежаных дахах аэрапортаў. Б'юцца аскепкі сноў. Так незнаёма.