Инарла

Усынды дейле, қиынды дейле, улы мал карны жоллары. Мал кардан жетип пучактарламы, Сүйген чигеме коллары. Сен әле үчүкнү көре барыкма, ак жети таудан алсаң Да. Менән өкүзсүн сен тартатмаса, Бачакны шашып олса да. Кетеме эте, кетеме эте, сен кете албайын калды эй Эң. Дуня үзүнде адам тапмайын, Үйүңде калып калды эй эң. Ол сен жүрүчү шоссе жолода, сен бауырыңнан жыгылгын. Өргөн кобарга карууң жетмей, мен артымай туп Учургын. Ол сен үчүнде әле жүрөкчү, ол жула туура оңбаган. Сен үкебик миңин табарма, башында кылып олмаган. Сен мей анаң да мени сүймәйди, Аллаһта сүйбесин аны. Менән башкаңа мурады бареси, кияу көрмәсин жаны. Бизне арбазда бали терекчик, чыпчыклаша коймайла. Сен келесен келер үчүгүм, кызчыкла мени коймайла. Сені башында ачалук чугуң, курулуп түшсүн мойнуңа. Жиляла кирип жатсынла, менән кыздан ян ойнуңа. Сен мей амалтын өлдү дегиз, менән хабарла соргоңо. Мен негин болуп мени издегин, жаш жүрөгүңө дармаңа. Ол әле курма кара жашчыгын, ол түрлө түрлө эшилсын. Сені башында ачалук чугуң, бизни ону да төшүрсүн. Жолда жүрүйсөң, алай жүрүйсөң, Жырт жарылыпа жутарык. Сүйгөнлөрүңө артына этип, мени колумдан тутарык. Атабла ана калай коркмайла, караны тагыр тареси. Эки сүйгөнү бирге кетмейле, дуняда мадар бареси.