Марыси

Свеці, месяц, свеці, як дзёрка ў Стармазе. Паніч за мужычкай безустання Лазе. Дваццаць год Марысі, кров іграе ў Целе. З панскім сынам ночкі каротае Дзеле. Марыся, Марыся, гавора Ей маці. Кінь на паніча так, вачыма Міргаці. Марыся, Марыся, гавора ей Маці. Кінь на паніча так, вачыма Міргаці. Яна як не чуе матчыных Мараляў. Спусці маці з вока, дзеўкай Загуляла. Пад лясок, за вёску, бы далей ад Дому. Ляціць на спаканне панічу да Рому. Марыся, Марыся, гавора Ей маці. Кінь на паніча так, вачыма Міргаці. Марыся, Марыся, гавора ей Маці. Кінь на паніча так, вачыма Міргаці. Паніч уж з паненькай, з багатай Амеляй. Ужо рукі хусткай, ўсё он звязаў Касцёле. Панічова шлюбка, Марыся Удалая. На прылёты бусла слёзна Паглядае. Марыся, Марыся, галоўкі не Чухай. Не слухала маці, бабку цяпер Слухай. Марыся, Марыся, галоўкі не Чухай. Не слухала маці, бабку цяпер Слухай.