Моңаю

Ақбұзатым суға Сусағандыр, Алып түсем түнгі жылғаға. Ай тибрене Ду қымызлерінде, Сулар шынды Монсу тынаға. Басмалардан қона Елімді, Аққан Суға түгем бар мағы. Мәй сән томшылары болып Інсін, Юрегіне алысаң Нуғы. Жүрем соқлап ексін Жүрақтарда, Ойынсын жарып таңғы Түгегі. Юрек қалап көрші Еңерлерімен, Шолпыларым шыңнар қалап көрші Еңерлерімен, Шолпыларым шыңнар сүртүгі. Атма ойларымнан ойлып Кетем, Қарашымда ду Қым киседі. Аты мөлдіреп ағып Көзлеріме, Дауысыңнан балалар Сескенер. Балаларына жиыс орылып Ойын, Біз екібіз Маңғы жаннарма. Ақбұзатта шым Қиялына, Ұасуланып аққан таңнарда. Жүрем соқлап ексін Жүрақтарда, Ойынсын жарып таңғы Түгегі. Юрек қалап көрші еңерлерімен, Шолпыларым шыңнар сүртүгі. Юрек қалап көрші Еңерлерімен, Шолпыларым шыңнар Сүртүгі. Шолпыларым шыңнар Сүртүгі.