Көк түркілер

Көктүріктер, көктүріктер. Көктүріктер, Құмда болдым, сақта болдым, Ақылымнан сатта болдым мен. Ту өтіріп атқа қондым, тәж киініп таққа қондым Мен. Ігілмедім, биік жүрдім, басы барды иілдірдім, Тізелерін дірілдеттім мен. Тарихымды тасқа бастым, жердің үстін асфат бастым, Тұлпарыммен дүбірлеттім мен. Көктүріктер, көктүріктер. Көктүріктер. Арғымақтың жалындағы, Желмаяның қомындағы, ей түркілер! Ұлы жебең жолындағы, тізгін далдым қолымдағы, Ей түркілер! Алтын сауып көбе қатым, қозы жауырын жебен ақтым, Қорған ұлмын, тұраң елімнің, ей түркілер! Еңку-еңку жер шалқырған, ұлыс беріп ен шалдырған, Баһадүрлер мұрагерімін. Көктүріктер, көктүріктер. Көктүріктер, Кім Бүркілер күрсінгенде, жеті түркілер сілкінгенде, Ей Түркілер! Рухым түкте, тұрқым жерде, Айбалымды білсін пенде, Ей түркілер! Өр намысын қазып қылған, Тауға шапса жазып қылған, сайын дала сұлтанымын, Ей түркілер! Түле байрақ биік тұрған, ақ бесегін қиып қылған, Көктүріктің ұрпағымын мен. Көктүріктер, Көктүріктер, Көктүріктер.