Zamanai

Көбелектей гүл қанат көп жыл тұрған бір қарап, Сынаптайын сырғанап, жылжиды өмір жылғалап. Жүйкедегі шегі құрт, жүректе жүз жұлмалап. Тарам-тарам сауалға табылар ма бір жауап? Ақсақалдың аузынан дұа қашқан заман-ай! Ай шарық, күн тұнықта мыңа тасқан заман-ай! Көңілдерде күдіктен күнә басқан заман-ай! Қой мен доңыз қосылып құдаласқан заман-ай! Ей, заман-ай, ей, замана, Ой, заман-ай! Әр бұра тайлаққа қылжақ таған заман-ай! Көре тұра кесірді тіл қатпаған заман-ай! Сәбилерді кебінден қындатқан заман-ай! Ата үшін түлкідей былғақтаған заман-ай! Арнаныстан басқасы қымбаттаған заман-ай! Ей, заман-ай, ей, замана, ой, Заман-ай! Арпа, бидай ішінде шөп қаттаған заман-ай! Ойнап жүріп талайлар от тақтаған заман-ай! Адыра боп басылың шеттеп қалған заман-ай! Ерік өзі шел басып ет қаптаған заман-ай! Ей, заман-ай, ей, замана, ой, Заман-ай! Құрмақталған құлақтағы безді үлтірген заман-ай! Етігім мен төріме ездер кірген заман-ай! Ер әйелдің орны өзгертілген заман-ай! Көрде жатқан бабаға сөз кетірген заман-ай! Ақша құлдың алдына атан шөккен заман-ай! Ерік тілдің дәнегін қатар сепкен заман-ай! Құдай шұлды қорғылып сақал шеткен заман-ай! Құдайсыздар құрдымға сапар шеккен заман-ай! Ей, заман-ай, ей, замана, Ой, заман-ай! Тақымсыздар тұлпарды көлік еткен заман-ай! Сары жезден алтынды жеңіл еткен заман-ай! Күштілерде әлсіздік тегі кеткен заман-ай! Пелдердің суағы көлік еткен заман-ай! Биліктің ет баурын темір еткен заман-ай! Би төрелер жұрт post-ты серік еткен заман-ай! Шелкеніне жем қордың шелік еткен заман-ай! Кішінумен кедейдің өмір өткен заман-ай! Ей, заман-ай, ей, замана, Ой, заман-ай! Айтылмаған шындығың өзеп төлген заман-ай! Айтсаң өткір кездігін безет келген заман-ай! Өге ұлы жеріңнің кең байлығын кеміріп, Өз баласы тентіреп теzek керген заман-ай! Сапырандай аш еткен замананың сарыны, Қазағым ел болсекен тәні бүтін жағы бай. Бар қазақтың басына бақ бұйырсын тағдай! Иса мәті келмеях игілік бер Раббай! Иса мәті келмеях игілік бер Раббай! Ей, заман-ай, ей, заман-ай, Ой, замана, ой, заман-ай!