Күзгі нөсер

Салбырылған сары жалбырап, Сағынларға мені азғырап. Терезеңе келіп кетсемін, онсыз да Рах тигдей жалдырап. Терезеңде мыңша көңіл сөз, теректерді Ойдан бөліңгіз. Телгелекте құршап құйыңдар, Телміресіп тектей ол зың тұз. Жәш жүрегім мыңша қайғырды, Ай көңіл құшын кімге алдырды. Түскі нұр шырпыңай төгіледі, ай, Көздеріңнен жаған жаңбырды. Көздеріңнен жаған, ай, көздеріңнен жаған, Көздеріңнен жаған жаңбырды. Болған белгіні өзің түбегі, Асмандағы бір көк түңірі. Өзің тұрғай атың оқандай, Жүрегімде тұршігін үні. Жәш жүрегім мыңша қайғырды, Ай көңіл құшын кімге алдырды. Түскі нұр шырпыңай төгіледі, Ай, көздеріңнен жаған жаңбырды. Жәш жүрегім мыңша қайғырды, Ай көңіл құшын кімге алдырды. Түскі нұр шырпыңай төгіледі, ай, Көздеріңнен жаған жаңбырды. Көздеріңнен жаған, ай, көздеріңнен жаған, Көздеріңнен жаған жаңбырды. Көздеріңнен жаған, көздеріңнен жаған, Көздеріңнен жаған, жаған, жаған жаңбырды.