Неге

Тауық ауылдан қаланың қызы Болды сен. Жұрттың көзі түседі қыста Көйлегіңе. Жібектей шашың жайылып Беліңе түседі. Сыңғырлаған күлкің күріштей ақ түсті. Не деген жақсысың, не деген әсемсің Бойжеткен. Қарамайсың көзіме, нұнанбайсың сөзіме. Неге, неге, неге? Шақырайын десем сені кездесуге, Келмейсің сен неге? Қаланың қызығына қарамай алдаттыңа Баттың неге, неге? Көбелектей боп ұшасың жарыққа кез келген. Неге, неге, неге, Неге? Биік өкшеден Шаршады нәзік аяғың. Ал телефоннан Шаршады құлағың, тиілді қабағың. Сонда да бозылмас келбетің. Сонда да бозылмас келбетің. Қарамайсың көзіме, нұнанбайсың сөзіме. Неге, неге, неге? Шақырайын десем сені кездесуге, Келмейсің сен неге? Қаланың қызығына қарамай алдаттыңа Баттың неге, неге? Көбелектей боп ұшасың жарыққа кез келген. Неге, неге, неге, Неге? Тағдыр асылу қыздан Аққудай болса деймін. Сүйген жаным қолына қуса Деймін шіркін-ай. Қарамайсың көзіме, нұнанбайсың сөзіме. Неге, неге, неге? Шақырайын десем сені кездесуге, Келмейсің сен неге? Қаланың қызығына қарамай алдаттыңа Баттың неге, неге? Көбелектей боп ұшасың жарыққа кез келген. Неге, неге, неге, неге, Неге?