Син яшэргэ тиеш иден

Ачуланма син, һар үпкәләткән Булсам. Бик теләсәм дә юк дип әйттем Мин. Шуңла микән, мила Берни әйтми, саубуллашмый гына Киттең син. Әллә инде өлгермәдеңме Син, ни булганын ала Булырга? Алам берни эшләп булмадыммы, Бу гомерне саклап калырга? Кайчан гына күрсәм дә мин сине, Йөзеңдә гел булды елмаю. Күпме генә елмаерга тырышсак та, Булыр бездә хәзер моңаю. Ҡәберең тора зират уртасында, Карчыу ала барсын Сагынып. Кем уйлаган сине бу Тормыштан, китәрсе дип Шулай авынып? Уйлагандыр, бәлки, адәми Зат, бер-беренең дип тычкан Баласын. Ниләр генә сөйләсә дә Халык, безнең өчен изге Каласың. "Сакланганны саклыйм" дигән Ходай, син бит сакланмыйча Йөрмәдең. Соңгы яшәү бизгелеңә Кадәр безне шатландырып Яшәдең. Китеп бардың безне калдырып Син, белмәдек бит шулай булыр Дип. Ходай ничек кенә теләсә дә, Син яшәргә тиеш идең бит. Кайчан гына күрсәм дә мин сине, Йөзеңдә гел булды елмаю. Күпме генә елмаерга тырышсак та, Булыр бездә хәзер моңаю. Күпме генә елмаерга тырышсак та, Булыр бездә хәзер моңаю. Син яшәргә Тиеш