Сина

Мине шулай ялгыш кына Бер сүз дә җитә кала. Бергә идек, Тик артык сүз еракка илтә ала. Әле генә елмайдың да инде күзләр ачулы. Син дөньяны шулай күрдең, әйе, Син татарлы. Ә мин кем соң? Мин ялгышмы? Мин татар кызы Түгелме? Юк, күрәсең, вах Уй, ике Рәхәтләнер Бер сүге. Булмасаң да син теләгән, мин бит сине Яраттым. Сиңа булган кайнар хисне ник җилләргә тараттым? Бәхет кирәк, ә мин җүләр сөю дә җитә дидем. Сөю исә елмаймады, газап күлмәген киде. Күз яшьләре Җаннарны ү, Йөрәктә хәзер Яра. Син борчылма, мин Төзәрмен, бар да Онытылып бара. Ачуланма, мин яратам, акың гына саташа. Яннарыңа очар идем диңгезләр, таулар аша. Бер кавышу, бер очрашу, мәхәббәт тә бер була. Их, яратам һәм күзләргә сөю яшьләре тула. Ә горурлык мәхәббәткә бер генә дә килешми. Горур булган мәхәббәт бер нәрсәгә ирешми. Яратасың Икән, җаным, Йөрәгеңә Тулып сол. Ялгышлар күп бу Тормышта, кой Чогында мыйвре Тол. Ялгышлар күп бу Тормышта, кой Чогында мыйвре Тол. Мине шулай ялгыш кына бер сүз дә җитә кала. Бергә идек, тик артык сүз еракка илтә ала. Әле генә елмайдың да инде күзләр ачулы. Син дөньяны шулай күрдең, әйе, Син татарлы.