Туйт гзашт

به من کو خیمه نریختی آش، کتو دستایم و میکدی ریش. میگفتی میمیرم بت من میمیرم. نمودی کو تویت گذشت. نخور دروغ میت سمون. نخور ایشون رفت تک سمون. نخور او قبیله نگای دستت میکینم به خونه ای قصه و. تو کایما بر برم بردارم صد گرم. کی کام دل فراموش کنه تره. تو باش خرسا داباری و پیسا. مرا رشک خدا زان خسا. تو مرا کدی فراموش برای دیگه کدا بدم کلوندش. صورت تویتان در کوردستای تمامم. به فایده بچتان نکنم نامش. ای دل من مست سو دیگر. مجنون ما از ما جدا شد. ای چشم مرا ز آنو بی دیدن. بس کن که این قلبم نابینا بود. ای چشم مرا ز آنو بی دیدن. بس بود که این قلبم نابینا بود. ای عشق من که ای رنجت خلاص شم. دوستش ندارم ای پای قصاص شم. بینم سوختن اما چشمی او دم. خندیده بعد من بارش دراز شم. نیگو کدا چشمی او هو گیشه. زدگی ام گیر یاوه بخشیشه. رشک بازی و خنداوه ایشتا. بو بون گاپومه بشکنم دلشا. کوه داهی این تیزوری وفاشم. خیال کد holen ما قفاشم. دل ما موندا بدک همو وقته. بشیش موش اینگام تا ای درخته. داتام و شایید شبو گشتنش. دلش سیاه جزیرای تنش. فهمیدم همشه دلم پُرشید. نکدم دیگه پروی رفتنش. ای دل من مست سو دیگر. مجنون ما از ما جدا شد. ای چشم مرا ز آنو بی دیدن. بس کن که این قلبم نابینا بود. ای چشم مرا ز آنو بی دیدن. بس بود که این قلبم نابینا بود.