Фида

Яты әфәмде бу мәхәлләдә югалды таба. Эзли хәзинә мәгәрәдән, куптара куба. Бәреп төшерәм аң арадан, китереп суга. Нигезне таркатып тыска арада. Мин фитәкәр түгел, минем җаным фида. Иблис ялап алды иренемнән сыпкан дыла. Мин әйләнәм бызга, яраларымды таштызда. Саф шиста хиснең гомере шундый кыска. Әсирләрем көтми шәфкать. Безгә җитмәде мәгърифәт. Ҡанга баткан куллар билчеге безне тибрәтә. Ватансыз чыләр ватансыкларга ирәтә. Бүтән дөнья көлә, күз яшләрен арган төгеп. Озды гомер үзе безгә казып кабер. Озды гомер безгә җитмәде мәгърифәт. Ут кын кырында кыптырабыз сугалтып буяр. Шуны атап мәдәният, бу туйылган әдәбият. Алар өчен куркыныч әкият. Шуны атап мәдәният, бу туйылган әдәбият. Алар өчен куркыныч әкият. Шуны атап мәдәният, бу туйылган әдәбият. Алар өчен куркыныч әкият. Шуны атап тәрәкъкият, нәселе без өчен нәфес Буйсындыручылардан калимә. Тис тә йыллар узды, тик бернәрсә үзгәрмәде. Һәм чамалап әйтергә кирәк нигәдер бу сүзләрне. Вәгазь әйтүчеләр аркасына оча ташлар. Һәм агызы өчен сәбәп туры килмәгән каражлар. Мирасны талап бетерел ул бүгенге иҗат. Кавеме без бик үршәде, тик бешергән хуҗа. Сайламым тинлеген тамам тирезгә батырган халык. Бу газымда элмәк, ә тарихы божыра. Бу караңгы урман, иң караңгы мискәл. Аркадашлар кулка, ният түгел иске. Туя алми исеп балчык кыргый бу әсмә. Беркаçı булми эзли мине аны усал күзле. Бу куркыныч дәвер, атлау шундый авыр. Шерек башный ямадырга кымыш аллый шерек тамыр. Торы сәзнең яктысының кан эчкәчләр кашар. Дип ышана, без самими кырыш батыр. Тәхриремә кара, анда тик шөраулар. Тәшкит эленеп куелган, димәк син кабатла. Эзкенсез булганга язап куйдылар быгыла. Түзләнергә теләмәгән аркасында авыр таулар. Нәсел агачлары авы ычлы пычкыладан. Сәер җимеш һантомуза, сәер ботаклаardan. Кавазлыйсың икән, димәк син әле арымаган. Мин шундый арадан туктыр үпкәләргә татлы ялган. Татлы ялган, татлы ялган. Багыр әле, етый әле үлгән. Татлы ялган, ялган. Багыр татлы ялган. Багыр әле, үлгән.