Жерлес

Біреуге киелі мекке, біреуге сиыр. Көше аулада шеберлік, бірақ менің тілім өткір. Менің қалам терілердің сираты. Бір марқұм бай о дүниемен өзін шұбатты. Оның жанарына қарап шештім бетпердемді. Мә, ұлым менің сенің кезегің келді. Мақсатым байлық, құскым келеді ол дырықтан. Не үшін жылылықты іздеймін суықтан? Түн ұйықтан жарық іздемейді күр тышқан. Жаман ұл әкесінің көріне тышқан. Мына заман жорғалайтын жыландар ұшқан. Бақытсыздықтан бақыт құшқан жерлес. Бірақ менің туған жерім басқа. Өлген соң екеуміз жерлес боламыз да. Сонда қалай шегінен бет дүниеке? Түрмеден қаттырақ қорқасың еркіндікте. Екеуміздің туған жеріміз екі түрлі. Қол алыспаймыз, алақанымыз ұлы. Екі әлем, бірақ баратын жеріміз бір жерлес. Топырақ толы хабар. Екеуміздің туған жеріміз екі түрлі. Қол алыспаймыз, алақанымыз ұлы. Екі әлем, бірақ баратын жеріміз бір жерлес. Шектегім келмейді өзімді о дүниелік бақыт үшін. Мына өмірге ғашықпын, опырсам деймін жатып-құсып. Көрмейсің ұстасаң қысып бұл әлемнің ашық түсін. Немесе дүние ме терлейтінің сасып-бықсып? Оны әкел алмассың өзіңмен бірге көріңе. Мен жасаймын қолдан келгенін барсам да тозақ төріне. Шыбырлаған адамдар құмырсқа тайғаптыған. Байма, кетейін ма мейлі болсақ та біз қай жақтарда. Бұл керемет әлемде біз өлім құшамызда. Төбінде аламыз орын қара жердің құшағынан. Оған дейін іздей берің күнә болсын, Болмасын. Ішем де зина жасаймын жаратқан өзі Қолдаса. Тозаққа барамын мейлі, бірақ өпкім Келмеймін кейін. Төбемнен таптап жатқанда молла ма Біреулер сүйіп. Төбінде жерлес боламыз жек көрме мен Үшін күйіп. Жасасаң тиісті затты аттана бер күшті Жиып. Екеуміздің туған жеріміз екі түрлі. Қол алыспаймыз, алақанымыз ұлы. Екі әлем, бірақ баратын жеріміз бір жерлес. Топырақ толы хабар. Екеуміздің туған жеріміз екі түрлі. Қол алыспаймыз, алақанымыз ұлы. Екі әлем, бірақ баратын жеріміз бір жерлес.