Адамлагъа алгъыш тилек

Мир сейир, бу өмір, бу жомақты өмір. Жашауды аттамы қараң соқыр көрір. Алая жүректен жол қиын жүрекке, Жер ұшай күкіртке, жұт адам сернекке. Жоқту жерде тыншлық адамға ашығыш, Қайыры барады-а болмаған шатаныш. Ашарықтан толы тебсіні жанынан, Отырған адамға черташ болмасын-ау. Сөзіме гөр табылмай қар киіп басына, Қалып олаштықтың шіркіна масын-ау. Жердің сабийлері дүния малам алтын, Тасетмегіз жерден адамдықты Шартын. Жердің туланлары ұлы көрі болсақ, Жашауды шегенде сүйелмесек біз сақ. Қорқыныш бу өмір ашылса қазауат, Жер болар гүл көмір, тас болар адамат. Қайымылы жашарға адамға амал бар, Сақла рахаттықтың кете ұлу ем қар. Қайымылы жашарға адамға амал бар, Сақла рахаттықтың кете ұлу ем қар, Кете ұлу ем қар.