Екі ауылбай

А-а-а-ашқазақ бро. Екі Ауыл бай, екі-екі ауыл бай. Қаланың бірде Мұңнамай. Екі ауыл бай, екі-екі ауыл бай. Табан Қаланың сұлулары бізге мұңнамай. Екі ауыл бай. Табан жағаны емес, атылады Насыбай. Бес вайф ауылдан, бес вайф ауылда шыққан. Аяғымда галөш, үстімде ескі шапан. Ыртымда Насыбай, қолымда Ағдам. Шайқайды мармелад, насыбайшы қомбаған. Ауылдан ауылға барамыз шайқауға. Астымда көбешек, атарба. Керек емес Dolce Gucci, Louis Vuitton, Armani, Prada. Бес вайфқа жетеді қазақтың қара шапаны. Өзіңді сойсын келіп алып қалаға. Қайт ауылға, барып қара малыңа. Алдымда бешбармақ, ішемін таза шубат. Ауылда ешек көп, жүреді аңырап. Тек ауыл бай, атамыз Насыбай. Ауылды ни сынайды түк Шырқынай. Есіңе сақтап жүр бес вайф ауылдан. Келесі шумақтар сұрқау шығады. Екі ауыл бай, екі-екі ауыл бай. Қаланың сұлулары бізге бірде Мұңнамай. Екі ауыл Бай. Табан емес, Атылады Сұңқар, сотқар қазақтың қара баласы. Жалындаған сөздерім, микрофонды мамалатым. Битмейкер болып кеттім, қобыздың үнімен. Қарсы шықсаң аузыңа клик-клак, бең-бең. Мен де галөш кигем, мен де шапан кигем. Ауылда паши гляни, домбыра арқалап жүргем. Қазақтың алтын бесігі, айналайын ауылдан. Сұңқар, сотқар да ауыл бай іски пацан. А, е, сұңқар, сотқар тентек мен. Себебі кішкентайымда басымнан ат тепкен. Содан кейін есейіп құлағамын езектен. Сондықтан ауылда галөшпен дригет етем. Бір ауыл, бір кеме, темідегердің жаны бір. Аяқтап болды алмаған бәрібір. Атаман, аталам, мектепті ұстағам. Парайыны мені сотқар деп атағай. Екі ауыл бай, екі-екі ауыл бай. Қаланың сұлулары бізге бірде мұңнамай. Екі ауыл бай, Екі-екі Ауыл бай. Табан жағаны емес, Атылады Насыбай. Екі Ауыл Бай, Қаланың Насыбай.