Буги-вуги

Już myślałeś jestem całkiem do niczego. Boogie woogie. Spoglądałeś w stronę grobu Rodzinnego. Boogie woogie. Aż muzyczka zagadała, poderwała cię jak chciała. Na perkusji znów ci zagramę kolego. Znowu idzie w pół do targową ulicą. To panierek się jasno, ślicznie świecą. Błyszczy włos na szklaną wodę. Powróciły lata młode. Znów przysłali paczkę krewni za granicą. Łamane okna wyj. Na fortepianie brzmią blachy. Niebieskiej widać dno. A ty stary Co robisz? Co robisz? Co? Gnasz do szafy, gdzie zimuje odzież stara. Kilka ciuchów z samodziału i gitara. Radio Pionier znów otwierasz. W marynarce się ubierasz. Grają boogie fruwa twoja marynara. Fruwa twoja marynara, proszę pana. Znów Tereza dwa, że ostro jest zalana. Znów do baru na herbatkę noworodki proszą matkę. Zabieglińska szuka Henia melomana. Wow! Boogie woogie. Boogie woogie. Fruwa twoja marynara do sufitu. Aktywista nie przestaje wciskać kitu. Bikiniarze ludzie tacy czynią dyscyplinę pracy. Muchy się uśmierca przy pomocy flitu. Łamane okna wyj. Na fortepianie brzmią blachy. Niebieskiej widać dno. Popatrz stary. Co się porobiło, co? Ponad głowy skołowanych tańcem gości. Ponad fetii nieokreślone kości. Jak twe oczy siwo-szara. Fruwa twoja marynara. Boogie woogie równy kumpel twej młodości. Yeah. Boogie woogie.