Блондинка

Stoi na stacji tępa blondyna. Ani nie gada, ani nie kima. Chęć ma po prostu, chęć ma na klina. O Popelina, o Popelina. Nie chce na tańce, nie chce do kina. Trochę na bańce tępa blondyna. Nikt jej nie mówi moja jedyna. O Popelina, o Popelina. W jednej kieszeni stare bilety, W drugiej kieszeni rypne filety. Dałbyś jej smyku szklaneczkę wina. O Popelina, o Popelina. Nie zna kuzynki, nie ma kuzyna. Nie zna Paryża, nie zna Londyna. Świat jej smakuje jak sacharyna. O Popelina, o Popelina. Sunie przez życie kroczek za krokiem, A życie nie chce zagrać na zwłokę. Czasem popłacze, czasem przeklina. O Popelina, o Popelina. Pewnego ranka ruszy po szynach sama jak Palec tępa blondyna. Tak się wspaniale wolność zaczyna. O Popelina, o Popelina. O Popelina. O tępa blondyna. O, O Popelina. O tępa blondyna. Blondina. O, O Popelina. Tępa Blondyna. O, O Popelina.