Ни о чём не жалею

Nie wiem czego chcę. Nie jest mi z tym źle. Krążę tu czy tam. Wiele z tego mam. Życie składam z chwil. Taki jest mój styl. Czuję, że w tym jest jakiś głębszy sens. Może to za mało, może nie, Ale na ten temat swoje wiem. Żeby żyć trzeba iść, trzeba iść za nienazwanym snem. Niech, niech się zdarzy, co się marzy. Wbrew logice kalendarzy. Idę! O! Cokolwiek robię, nie żałuję. Dopóki żyję, póki czuję. Co znaczy tych pyk kilka łez nad moim śmiesznym Losem. To przecież mały deszczyk jest i więcej Zniosę. Cokolwiek robię, nie żałuję. Dopóki żyję, póki czuję. I nie w tym rzecz, i nie w tym Rzecz mieć to, to co się chce. Bo marzyć znaczy żyć, a żyć to znaczy Być. Na sianie spać, jabłka rwać, Zobaczyć w twoich oczach, że dobrze mu, Że ze mną dobrze mu. Gdyby miała jakiś cel, byłoby mi źle. Znowu zakwitł biały bez. Jestem bliska łez. Ścieżką idzie sobie pies. Cały w łaty jest. Życie składam z chwil. Taki jest mój styl. Żyję, śpiewam, chodzę, patrzę. Życie staje się bogatsze. Słucham, gdy zaszumnią drzewa. Może kiedyś to zaśpiewam. Piję colę w Zanzibarze, w bardzo dziwnym nocnym Barze. Więcej mam, niż mogę mieć, kiedy głaskam Kocią sierść. Żeby żyć trzeba być. Trzeba iść za nienazwanym snem. Niech się zdarzy, co się marzy. Wbrew logice kalendarzy. Idę! O! Cokolwiek robię, nie żałuję. Dopóki żyję, póki czuję. Co znaczy tych pyk kilka łez nad moim śmiesznym Losem. To przecież mały deszczyk jest i więcej Zniosę. Cokolwiek robię, nie żałuję. Dopóki żyję, póki czuję. I nie w tym rzecz, i nie w tym Rzecz mieć to, to co się chce. Bo marzyć znaczy żyć, a żyć to znaczy Być. Na sianie spać, jabłka rwać, Zobaczyć w twoich oczach, że dobrze mu, Że ze mną dobrze mu.