Беларусы людзi мiру

Тут родны дом і першы крок. Жыццё маё, вачэй святло, Аксамітны водар траў, які мяне Ўскалыхаў. За ўсё, што маю ў жыцці, Удзячная сваёй зямлі. За ранак, кожны і за дні, што маем з Божай дабрыні. Беларусы, людзі міру, мы гасцей Прымаем шчыра. Нашы сэрцы ў спадзяванні, а ў душы жыве Каханне. Людзі міру, беларусы, нам не трэба Зямля трусаў. Сваё неба, свая доля, хлеб і жыта ў Полі. Наперад вераю глядзім. Хай будзе добра нам усім, усім. Кожны хоча ў шчасці жыць, мірным небам Даражыць. Беларусы, людзі міру, мы гасцей Прымаем шчыра. Нашы сэрцы ў спадзяванні, а ў душы жыве Каханне. Людзі міру, беларусы, нам не трэба Зямля трусаў. Сваё неба, свая доля, хлеб і жыта ў Полі. Мы свой лёс у руках трымаем. Мільёны глядзяць на нас. Мы надзею ў сэрцы маем. І ў душы агонь нязгас. Беларусы, людзі міру, мы гасцей Прымаем шчыра. Нашы сэрцы ў спадзяванні, а ў душы жыве Каханне. Людзі міру, беларусы, нам не трэба Зямля трусаў. Сваё неба, свая доля, хлеб і жыта Полі.