Мама

Мама, Бұл сенің шыңыстың. Сатқындықты Ана жүрегі ғана кешіре алады. Көріссек те ғана санда, Көңіліңде Қалдырсам да, Қара шаңырақтан Қашсам да, Тыым қатігез болсам да, Әрдайым кешіресің, Еркелетесің, Сүйесің. Менің мама, қатты мұқтажмын Саған. Маңызды емес сен үшін қылсам да Артымда күшті, Қалын киімдім, Тамақтандым. Уайымдамашы ана. Жеңіліс тапсам да шайқастарда, Күтесің әрқашанда. Қазір сенен алыстамын. Кешірші мені мама. Амандығынды тілеп, періштедей Желеп жебе. Ақымақ болса да бала, кешірдің Мені мама. Менің жас мөлшерім сен үшін жай сандар, Еркелетесің әлі мен сәби болмасам да. Ерте есегенім үшін кешірші мені. Мақтанышың болмады ұлдарындай өзгенің. Бірақ саған маңызды емес мұның бәрі. Ең бастысы сен үшін менің аман болғаным. Уайымдама қарным тоқ, киімдерім бүтін. Айыбың жоқ емес, бірақ айыптауға жоқ құқым. Жүрегіңді жаралағым келмейді мама. Жараладым, жараңа тапқым келеді дауа. Шынымен қателіктеріме өкінемін. Сен менің әлемімсің, сені жақсы көремін. Жауын кермін жаны толы тыртықтарға. Меня ызғардан қорғайсың құшағыңда. Түсіндім бар мәні менің өмірімнің. Анашым әкем және жалғыз інім. Жеңіліс тапсам да шайқастарда, Күтесің әрқашанда. Қазір сенен алыстамын. Кешірші мені мама. Амандығынды тілеп, періштедей Желеп жебе. Ақымақ болса да бала, кешірдің Мені мама. Әлі сен үшін сәбимін, қадіріңді Білмеймін. Отызға дайыньсам да, Әлі саған еркелеймін.